Let's play!

Hallo iedereen

De laatste tijd was het hier heel erg durk daarom is het alweer een tijdje geleden dat jullie iets van mij hoorden.

Op maandag startten Margaux en ik onze dag heel vroeg. Het was Brenda's verjaardag en we wouden haar verrassen. We verzamelden verschillende leerlingen voor haar deur. Toen ze buitenkwam begonnen de leerlingen te zingen. We gaven haar ook haar eerste opdracht. Bij elke volbrachte opdracht kreeg Brenda een letter. Pas als ze al haar letters verzameld had, kon ze haar cadeau krijgen. De eerste opdracht was een dansje doen met 20 leerlingen. Dat zag ze direct zitten. Samen met de leerlingen bracht ze deze opdracht tot een goed einde. Ze kreeg ook nog andere opdrachten:

• Kussen van leerlingen verzamelen
• Een selfie met een leerkracht.
• Een mop vertellen aan een leerkracht
• Pompen
• Een letter zoeken
• ...

's Middags testten we met veel plezier een nieuw restaurantje uit. Toen we terug op school aankwamen waren we net op tijd voor Brenda's feestje. Er waren opnieuw heel wat teachers aanwezig. Eerst werd er weer een hele ceremonie gehouden. Deze keer was de sfeer wel wat losser. Net zoals bij mij kwam iedereen naar voor en moest de jarige hen een stukje taart in de mond steken. Na de ceremonie kon er opnieuw worden gedanst. We dansten samen met verschillende leerkrachten. Het was een heel leuk feestje. (2.6. Culturele relationele competenties, 4.2. Samenwerken en netwerken)

Er was ook een minder leuk moment op maandag. Brenda kwam net nadat ze naar de les vertrokken was al huilend terug. Ze was even te vroeg voor haar les en toen ze buiten stond te wachten zag ze door het raam de leerlingen op hun knieën zitten. De leerkracht liep rond en strafte de leerlingen een voor een. We konden dit niet begrijpen, hoe kan iemand kinderen zoiets aandoen? We hebben er lange gesprekken over gevoerd, met elkaar, met leerkrachten en externen. Tijdens mijn les riep teacher Anne me bij haar. Ze vertelde me wat er gebeurd was, hoe ze zich daar zelf bij voelde... Ik vroeg haar waarom de leerkracht op die manier strafte. Ze vertelde dat dit komt omdat hij geen andere manier kent om te straffen. Daarna vertelde ze dat die leerkracht al geschorst was geweest omdat hij een leerling geslagen had. Ik vertelde haar dat ik dit geen goede manier van straffen vind en dat er verschillende andere manieren zijn om je boodschap over te brengen naar de kinderen. Hiermee ging ze akkoord. Ze vertelde dat dit hier niet meer voorkomt. We hoorden van iemand anders dat alle leerkrachten dit hier doen. Daarom niet allemaal op dezelfde manier, maar ze gebruiken allemaal een vorm van lichamelijk straffen. Ik weet niet hoe ik me hierbij moet voelen (3.2 een eigen mening vormen over maatschappelijke of internationale onderwerpen, 3.3. een eigen mening uiten over maatschappelijke of internationale onderwerpen.)

Omdat we de leerlingen die deze straf hadden doorgemaakt toch ook een leuke dag wouden geven, besloten we om samen met deze leerlingen naar buiten te gaan. We hadden allemaal spelletjes mee waaruit ze konden kiezen. Na een uurtje spelen hadden de leerlingen weer een grote glimlach op hun gezicht. Dat was heel leuk om te zien. We zagen echt dat ze, net zoals wij, genoten hadden van dit uurtje. (4.1. Zelfstandig functioneren)

Deze week stonden de Engelse lessen in het thema van woordenschat. Teacher Anne had na het bekijken van de toetsen gemerkt dat de leerlingen hier minder goed op scoorden. Ze wou daarom dat er enkele lessen rond woordenschat gegeven werden. Daarom oefenden we de heel week op woordenschat. Zowel nieuwe als de gekende woordenschat kwam aan bod. De woordenschat lessen hier worden gegeven aan de hand van teksten. De leerlingen lezen eerst een tekst luidop (allemaal samen) en nadien bekijken ze de woordenschat in een kadertje en maken enkele oefeningen. De leerlingen begrijpen de woordenschat meestal redelijk goed tijdens de lessen. Wel merkte ik tijdens de toetsen al op dat de woordenschatoefening meestal niet gaat over leerstof die de leerlingen in de klas zagen en staan er in de toetsen vaak heel wat fouten. Voor deze lessen bedacht ik zelf de oefeningen zodat de leerlingen op verschillende manieren de woordenschat konden inoefenen. (4.1. zelfstanidg functioneren, 4.4. zich flexibel opstellen, 4.6. creativiteit tonen)

Op woensdag leerde Aloisia ons chipsi mayai maken. Eerst moesten we aardappelen schillen en in frietjes snijden. Daarna kon het wachten beginnen. De olie op het vuurtje moest eerst heet genoeg zijn voordat we de frietjes konden bakken. Dit duurden heel erg lang. Uiteindelijk waren de frietjes gebakken en konden we de chipsi maken. Eerst een beetje olie in de pan, frietjes erbij en er het eiermengsel overgieten. Na de chipsi te draaien was hij klaar en konden we ervan smullen. Mmm, wat smaakte dat! (2.4. culturele ontvankelijkheid)

Op donderdag zouden we na de lessen met teacher Jason een school gaan bezoeken. We zochten overal maar konden hem nergens vinden. Uiteindelijk belde iemand hem voor ons op. Hij was te druk bezig en kon niet met ons meegaan. We verzetten de afspraak maar nu hadden we wel tijd om te schilderen. (4.4 zich flexibel opstellen)

Na het schilderen was het tijd voor een knutselles in class 1. De leerlingen mochten een tekening maken voor een eerste leerjaar in België. Ze deden allemaal heel erg hun best om een mooie tekening te kunnen versturen.

Tijdens de les vocational skills op vrijdag vroeg class 6 of ze opnieuw spelletjes mochten spelen. Na dit eens na te vragen bij onze mentor, en dit geen probleem was, gingen we opnieuw met hen naar buiten. Sommige kinderen speelden voetbal, andere speelden gezelschapsspelletjes... Het was opnieuw een heel leuk uurtje buitenspelen. (4.4 zich flexibel opstellen)

Op zaterdag stonden we opnieuw heel vroeg (5u30) op om naar Iringa te gaan. Na de busrit besloten we eerst lekker (westers) te gaan ontbijten in Neema Crafts. Toen we voor de tweede keer ontbeten hadden, trokken we opnieuw naar Masai Street. We bewonderden en kochten weer heel wat mooie dingen. We spraken s' middags weer af met Faraja in Neema Crafts waar we samen aten. Het was een moeilijke keuze maar ik koos toch voor een lekkere hamburger. Samen met Faraja gingen we de Safari boeken die we samen met ons bezoek in de Paasvakantie zullen doen. Jammer genoeg was het ondertussen beginnen regenen. We besloten na het boeken terug te keren naar de bushalte. We moesten trouwens toch op tijd terug in Mafinga zijn. De leerkrachten hadden ons uitgenodigd om die avond mee te gaan naar een feestje voor leerkrachten. We waren benieuw hoe dit eraan toe zou gaan. Uiteindelijk bleek dit toch niet zo ons ding. Om 18u spraken we met enkele leerkrachten af. We propten onszelf in de auto en reden naar de zaal waar het feest zou plaatsvinden. Er werd een hele ceremonie gehouden in het Swahili (we begrepen er niets van). Soms was er eens een liedje waarop je mocht dansen van de ceremoniemeester. De micro en de muziek stonden zo luid dat onze oren er pijn van deden. Toen de ceremonie om 23u30 afgelopen was, was het tijd om te eten. Na het eten gingen we samen met de leerkrachten terug naar school met de schoolbus. (2.4. culturele ontvankelijkheid, 2.6. culturele relationele competentie)

Op zondag rustten we even uit van deze drukke week. Naar goede gewoonte gingen we ook weer een kijkje nemen op de markt. Dit blijft heel erg leuk om te doen.

Er is deze week veranderde deze week ook heel wat aan de twee speeltuinen. De schommels kwamen aan op school en ook het klimrek werd verplaatst. Nu nog even wachten tot ze geschilderd worden...

Volgende week geven we enkel op maandag en dinsdag nog les. De rest van de week staan er examen op het programma voor de leerlingen. Ik merk dat de tijd hier is voorbijgevlogen en ik hier bijna moet vertrekken... Het komt plots heel dicht bij 😐

Tot de volgende!

Emma