Just be yourself!

21-03-2019

Djambo!

Deze week was voor de leerlingen en voor ons een speciale week. Voor de leerlingen stond er heel wat op het programma. Ze hadden deze week hun maandelijkse examens en we zouden met hen activiteiten doen in het thema van 'Well-being'. We kozen niet voor niets deze week om rond well-being te werken. Doordat de leerlingen deze week opnieuw examens hadden, lag er heel wat druk op hun schouders om goed te presteren. De voorbije weken kregen ze van de teachers te horen dat ze goede resultaten moesten behalen zodat iedereen trots kon zijn op hen. Wanneer ze geen goede resultaten behaalden zouden ze op gesprek moeten gaan en zou iedereen teleurgesteld zijn in hen... De druk werd dus heel erg opgevoerd. Het doel van ons project zou zijn om de leerlingen een goed gevoel te geven over zichzelf en hun klas. Daarnaast willen we hen ook helpen om goed door de examens te komen.

Op maandag kondigden we op de assembly het project en alle activiteiten aan. We hadden voor de verschillende avondactiviteiten gekozen om met een inschrijfblad te werken. De leerlingen konden dan zelf beslissen of ze aan deze activiteit wilden deelnemen of niet. Dit was een groot succes en toch weer niet. We waren al heel benieuwd wie er zou inschrijven voor onze activiteiten.

Tijdens de Engelse les op maandag leerden de leerlingen kloklezen. Ze konden dit natuurlijk al maar deze keer gingen we een stapje verder. Ze moesten de woorden o'clock, a quarter past, half past en a quarter to leren gebruiken. Omdat er in hun boek enkel maar klokjes stonden, pakte ik het iets interactiever aan. Nadat ik deze begrippen had aangebracht, was het tijd om ze in te oefenen. In de leerlingen hun boek stonden maar 10 oefeningetjes. Hiermee zouden de leerlingen heel weinig bijleren. Daarom had ik tijdens het weekend zelf klokjes gemaakt met wijzers die konden verzet worden. (4.1 zelfstandig functioneren, 4.6 creativiteit tonen) De leerlingen kregen per 2 een klokje. Ik vertelde hen hoe laat het is en zij zetten de wijzers van de klok goed. Daarna besprak ik nog eens hoe de wijzers moesten staan. Dit vonden de leerlingen heel erg leuk om te doen. We maakten natuurlijk ook nog oefeningen in ons boek. De leerlingen moesten zelf klokjes tekenen en zeggen bij getekende klokjes hoe laat het was. We oefenden op dinsdag verder met het kloklezen en tekenen van klokjes.

We gaven ook de eerste echte projectlessen. In class 6 udzungwa maakten we stressballen en speelden we across the line. De stressbal maakten we met een ballon en rijst. De leerlingen kregen allemaal een schepje rijst op hun bank en konden een kleur ballon kiezen. Ze moesten de rijst in de ballon doen zodat hij goed gevuld geraakte. Waren ze klaar met hun ballon te vullen, dan mochten de leerlingen hem knopen en versieren met alcoholstiften. Ze tekenden er leuke gezichtjes op, bloemetjes, schreven er tekstjes op... Toen de stressbal bij iedereen af was trokken we naar buiten. Op de playground lieten we de leerlingen op één lijn staan. Wij lazen stellingen voor, wanneer een stelling op hen van toepassing was mochten de leerlingen een stap vooruit zetten. De leerlingen namen dit spel heel serieus. Op het einde van het spel reflecteerden we met de leerlingen. Hoe komt het dat er plaats tussen iedereen is? Hoe komt het dat je niet naast je vriend staat? Waarom staan jullie niet meer op dezelfde lijn? De leerlingen verwoordden dit heel erg mooi. Iedereen staat op een andere plaats omdat iedereen zijn eigen gedachten en gevoelens heeft. Niemand is gelijk aan elkaar. Iedereen is verschillend. Teacher Ruth maakte er nog een mooie samenvatting van en voegde toe dat iedereen verschillend is en dat dat oké is! Verschillende leerlingen knikten instemmend, ze hadden het doel van het spel begrepen.

We gingen ook langs bij class 1. Samen met hen maakten we medailles. Elke leerling zou een medaille krijgen met daarop geschreven 'You are a good friend'. Als de tekst erop stond konden de leerlingen hun medaille beginnen versieren. Ze konden zelf kiezen hoe ze dit deden. Wanneer ze klaar waren was het de bedoeling dat ze de medaille aan hun buur gaven. Elke leerling zou zo een medaille van een klasgenootje krijgen. Dit verliep niet volgens plan. De leerlingen konden heel moeilijk hun zelfgemaakte medaille weggeven. Daarom besloten we hen de medaille zelf te laten houden. (4.4 zich flexibel opstellen, 4.6 creativiteit tonen)

Als avondactiviteit stond er een relaxatiesessie gepland. De leerlingen konden zelf inschrijven voor de verschillende activiteiten. Dit was een groot succes. Heel wat leerlingen zich wilden inschrijven voor de avondactiviteiten en waren hier heel enthousiast over. Het minpuntje was dat we maar een beperkt aantal plaatsen hadden, 20 per activiteit. Hierdoor kon niet iedereen inschrijven voor de activiteit die hij of zij wou bijwonen. De leerlingen redeneerden dat als hun naam op het blad stond ze wel zouden kunnen aanwezig zijn. Ze begonnen massaal hun naam naast de kolommen te schrijven, andere namen te doorstrepen, hun naam boven andere namen te schrijven... Dit was natuurlijk niet de bedoeling.
Omdat het de eerste avond was besloten we iedereen die op het blad stond binnen te laten. (4.4. zich flexibel opstellen)Dit waren ongeveer 30 leerlingen, ze pasten maar net in de klas. We startten met een ademhalings- en relaxatieoefening. De leerlingen zochten een plaatsje op de grond en gingen liggen. Ze sloten hun ogen en luisterden naar de stem in de oefening. Het was heel grappig om te zien hoe sommige leerlingen onbewust de instructies van de stem opvolgden. Andere leerlingen vielen dan weer in slaap. Na deze oefening gingen we verder met een stretchoefening en massage op rustige muziek. De massage verliep niet bij alle leerlingen goed. Sommige deden het te hard waardoor de andere leerling pijn had. Om af te sluiten hielden we een mindfulness oefening. De leerlingen kregen allemaal een blad en potloden. De opdracht was om hun droom te tekenen. Voor het naar buitengaan vroegen we de leerlingen om de activiteit te beoordelen. Ze konden kiezen tussen 3 smileys. De meeste zetten een kruisje in de kolom met de lachende smiley. Opdracht geslaagd!

Op dinsdag gaven we een teambuilding in class 3. We startten de teambuilding met een klassikael oefening. De hele klas stond op een laken. Ze kregen een tweede laken en moesten met hun twee lakens aan de overkant geraken zonder de grond te raken. In het begin merkten we dat dit heel moeilijk verliep. De leerlingen duwden en trokken aan elkaar, verdroegen het niet dat de andere zo dicht bij hen stond. Naarmate de oefening vorderde, merkten we dat de leerlingen beter begonnen samen te werken en elkaar hielpen om zo goed mogelijk op het laken te blijven staan.
De volgende oefening was een estafettespel. De leerlingen werden in groepjes van 4 of 5 verdeeld en probeerden met hun team zo snel mogelijk klaar te zijn met de oefeningen. We startten de estafette met in een jutezak naar de overkant te springen. Wanneer ze terug bij hun groep waren, moesten ze de zak zo snel mogelijk doorgeven aan de volgende. De leerlingen moedigden elkaar aan en schreeuwden hun team door deze oefening. Daarna deden we een oefening met water overbrengen. Elk team kreeg een lege fles. Ze liepen zo snel mogelijk naar de overkant waar een volle fles stond. Ze namen een grote slok maar slikken niet door. Ze liepen met hun mond vol water terug en probeerden zo snel mogelijk de lege fles te vullen. De leerlingen vonden deze oefening super om te doen. Als laatste oefening blinddoekten we van elk team een leerling. Hun teamgenoten moesten deze leerling zo goed mogelijk naar de overkant loodsen. Overal hoorde ik kinderen 'lefty, righty... 'schreeuwen. Heel grappig om te horen. Ze vonden het duidelijk moeilijk om instructies te geven aan iemand anders. Op het einde van de activiteit gaven we de leerlingen een trofee omdat ze zo goed samenwerkten. Wanneer we hen vroegen wat ze de leukste opdracht vonden konden ze moeilijk kiezen. Hun voorkeur ging wel duidelijk uit naar de estafettespelletjes.

We maakten ook opnieuw een stressbal en speelden across the line. Deze keer deden we de activiteit in class 5. We lieten opnieuw de leerlingen kiezen welke kleur ballon ze graag zouden hebben en we verdeelden de rijst. We hadden net genoeg rijst gekocht zodat toch iedereen een ballon kon vullen. Het spel across the line verliep deze keer minder goed. De leerlingen keken telkens naar wat hun vriend of vriendin deed voordat ze zelf een stap zetten. Ze dachten niet na of de stelling op hen van toepassing was. We wezen hen hierop en toen begonnen de meeste zelf na te denken. Jammer genoeg waren er ook enkele leerlingen die het spel als een race zagen en zo snel mogelijk de overkant wilden bereiken. Toen we hen vroegen hoe het kwam dat niet iedereen op dezelfde lijn stond, moesten ze toch wel even nadenken. Sommige begonnen hiervoor redenen te verzinnen: de ene persoon nam grotere stappen dan de andere, sommige namen stappen achteruit... Daarna begonnen ze meer na te denken over het feit dat iedereen anders is en dus op andere momenten stappen zet.

Als avondactiviteit hielden we een studiesessie in de bibliotheek. Net zoals bij de relaxatiesessie waren er te veel namen op het blad geschreven. We besloten enkel de kinderen die hun naam op de correcte plaats schreven, binnen te laten. (4.5 andere perspectieven onderzoeken, 4.8. zich handhaven in stressvolle situaties) Hierbij kregen we de hulp van teacher Anne. Ze riep de namen af van de leerlingen die we binnen zouden laten. De andere stuurde ze terug naar de klas. De leerlingen gingen hun boek halen en begonnen met studeren. Er hing een rustige werksfeer in de bibliotheek. Om de sessie af te sluiten deden we samen met de leerlingen nog een dansje om even te ontspannen. We dansten op Ochtendgymnastiek van Samson en Gert. Ze vonden dit heel erg leuk om te doen.

Op woensdag en donderdag waren er examens voor de leerlingen. We konden op deze twee dagen dus geen les geven. We bleven wel avondactiviteiten geven. Op woensdag stond er opnieuw een studiesessie gepland. Doordat het inschrijvingsblad zo vol stond, besloten we de inschrijving opnieuw te doen. We stonden woensdag opnieuw vroeg op om naar de assembly te gaan zodat we dit konden melden. Doordat we de inschrijving deze keer begeleidden konden we ervoor zorgen dat het niet opnieuw uit de hand liep. We zorgden er deze keer wel voor dat er extra plaatsen waren zodat meer leerlingen zich konden inschrijven. We verhuisden ook van locatie, we hielden de tweede studiesessie in de dininghall. Dit was niet zo'n goed idee. Je hoorde er elk klein geluidje, als de leerlingen aan het fluisteren waren werd dit al snel te luid. Ook was er onvoldoende licht voor de leerlingen om hun boeken goed te kunnen zien. Dit zou ik dus geen tweede keer doen op deze manier.

De tweede relaxatiesessie was ook een groot succes. We hadden eerst de inschrijving opnieuw gedaan en de leerlingen konden daardoor al rustig het lokaal binnenkomen. Ze zochten een plaatsje uit en we konden beginnen. We deden dezelfde oefeningen als op de vorige relaxatiesessie. Opnieuw merkten we dat de leerlingen helemaal meegezogen werden in het verhaal. Tijdens de mindfulnessopdracht merkte ik op dat heel wat leerlingen grote dromen hebben. Ze konden hun droom ook heel erg mooi tekenen en verwoorden.

Op donderdag leerde Aloisia ons opnieuw koken. ( 2.4 culturele ontvankelijkheid, 2.5 culturele kennis) Deze keer maakten we chiapati, dat is een soort pannenkoek maar dan gemaakt met water. Eerst moesten we alle ingrediënten mengen en het deeg kneden. Daarna was het tijd om het deeg uit te rollen. Één voor één werden de chiapati uitgerold. Toen ze uitgerold waren besmeerden we ze met olie. Daarna moesten we ze opnieuw oprollen in een bolletje. Nadat al het deeg eens was uitgerold konden we opnieuw beginnen met het uitrollen. Deze keer bakten we de chiapati. Aloisia draaide die warme chiapati gewoon om met haar handen. Toen Brenda haar verbrandde, besloot ze ons een tang te geven om de chiapati om te draaien. Toen de chiapati klaar waren konden we genieten van ons 'harde' werk!

Op vrijdag stond een tweede bezoek aan Makalala gepland. Het plan was om te vertrekken om 9 uur. We stonden meer dan een half uur te wachten op de taxi. Uiteindelijk konden we vertrekken. (2.2. culturele flexibiliteit) Na 10 minuten rijden kwamen we aan bij de school. Daar werden we direct meegenomen naar een klas. Onderweg kwam er een kindje ons hand vasthouden. Op de school krijgen de kinderen met een beperking les. Er zijn hiervoor 3 graden voorzien. De graad waarin een kind zit duidt op het leerstofbegrip van het kind. Graad 1 is de laagste groep en graad 3 is de hoogste groep. Voor ons bezoek had een leerkracht een demonstratieles voorbereid. Kinderen uit de 3 graden zaten samen in een klas. Het was een wiskundeles. De leerlingen leerden de getallen en leerden tellen. Eerst overliepen ze de getallen die de leerkracht op het bord had gekleefd. Daarna werden individuele leerlingen aangeduid om de getallen op te zeggen die de leerkracht aanduidde. We stonden ervan versteld hoe goed sommige leerlingen het doen in de klas. De volgende oefening werd klaargezet. De ene leerling mocht met een bal naar flessen gooien. Een andere leerling mocht dan de omgevallen flessen oprapen en tellen. Nadat hij geteld had mocht hij aanduiden welk getal het was. Als het getal nog niet op het bord stond mocht hij het getal erbij schrijven. (2.4. culturele ontvankelijkheid)

Na de les was er tijd om te spelen. De vorige keer hadden we ballonnen meegenomen maar dat was niet zo een succes. De sterkste leerlingen namen de ballonnen af van de zwakkere. Daarom hadden we besloten om deze keer bellenblazers mee te nemen. Wij bliezen en de kinderen probeerden de bellen kapot te prikken. Het was zeer leuk om die lachende gezichtjes te zien. Na een tiental minuten kwam teacher Anne pushen om te vertrekken. Dit vonden we niet zo fijn. We waren al veel later kunnen vertrekken naar Makalala en nu wou ze al terug naar school. Dat was niet de afspraak. We besloten nog even verder te spelen. Dit was niet naar haar zin, ze begon de kinderen terug te sturen naar de klas totdat er uiteindelijk geen kinderen meer overbleven om mee te spelen. We gingen dan maar terug naar de auto. Het leuke was dat we nog knuffels kregen van enkele kinderen.

Eens terug op school moesten we de taxi betalen. We hadden na het vorige bezoek duidelijk gezegd aanteacher Anne dat we niet tevreden waren dat we zoveel moesten betalen voor de taxi. Ze verzekerde ons dat we deze keer minder zouden moeten betalen. Dat we zoveel moesten betalen kwam omdat we twee stops hadden gemaakt en dat de chauffeur bij ons moest blijven. Dit vonden we al vreemd omdat we niet gevraagd hadden om het weeshuis te bezoeken. Toen we deze keer opnieuw 20 000 tsh moesten betalen stelden we ons hier vragen bij. We hadden ondertussen al van iemand anders gehoord dat het maar 5 000 tsh was heen en hetzelfde bedrag terug. We moesten dus opnieuw meer betalen dan zou moeten. De chauffeur haalde een formulier met de tarieven uit. Daarop stond dat hij geld mocht aanrekenen om bij ons te blijven. Teacher Anne had ons nochtans verzekerd dat de chauffeur ons enkel zou afzetten en dat we hem later opnieuw zouden bellen om ons te komen halen. Dit was dus weeral niet gebeurd. De chauffeur bleef opnieuw en was het hele bezoek foto's en filmpjes van ons aan het nemen. Hieraan ergerden we ons enorm. We kregen ook te horen dat we de vorige keer extra moesten betalen om off-road te rijden. Dit wil zeggen langs onverharde wegen. De reden waarom we de vorige keer off-road reden was omdat de chauffeur zijn weg niet wist....

Op de prijslijst zagen we dat we voor een rit heen en terug naar Makalala eigenlijk maar 15 000 tsh moesten betalen. We zouden opnieuw meer moeten betalen dan nodig was. We vertelden teacher Anne dat het helemaal niet oké is om ons meer te laten betalen dan nodig. Ze verzekerde ons dat ze de volgende keer afspraken zal maken rond de prijs en dat het niet meer zal voorvallen.... (2.8. culturele conflicthantering)

We hielden opnieuw een teambuilding maar deze keer met class 6. We konden niet starten met dezelfde oefening dus deden een anderen oefening. (4.4. zich flexibel opstellen, 4.6. creativiteit tonen) We hadden op de playground puzzelstukjes verstopt. De leerlingen werden per 3 met hun voeten aan elkaar gebonden en moesten zo snel mogelijk hun puzzel vinden en maken. Het was heel leuk om de oplossingen van de leerlingen te zien op het vastgebonden zijn. Sommige coördineerden hun stappen, andere heften de middelste leerlinge op. Na deze opdracht deden we dezelfde opdracht als met class 3. Net zoals class 3 vonden ze dit superleuk. De opdracht met het water viel het meest in de smaak.

Samen met class 2 en class 4 zongen we tijdens de avondactiviteit liedjes. We leerden hen het liedje Happy van Pharell Williams aan. Daarna zongen we andere happy liedjes en dansten we. Er gebeurde wel een ongelukje tijdens het dansen. Een leerling kreeg per ongeluk de elleboog van een andere leerling tegen haar neus. Het meisjes neus begon te bloeden en ze schrok. Gelukkig hadden we op school EHBO gehad. Ik zette het meisje op de bank en haalde snel zakdoekjes boven en probeerde het bloeden te stelpen. (4.8. zich handhaven in stressvolle situaties) Toen het bloeden gestopt was begon het meisje weer mee te dansen 😊

Op maandag gingen we tussen de lessen door naar Jason, de head teacher, om te vragen hoever de mensen stonden met het maken van de glijbaan en wanneer we eens konden gaan kijken. Hij reageerde dat hij op dat moment tijd had en we vertrokken direct. We waren heel erg onder de indruk als we de toren zagen! Hoe hij eruit ziet laat ik nog even over aan jullie verbeelding... 😉 We hoorden ook van Jason dat het volgende week waarschijnlijk helemaal af zal zijn en zal worden geïnstalleerd op school! Ik kijk er al naar uit!
We gingen ook samen met Jason verf kiezen om de rest van de speeltuin mee te schilderen. Jammer genoeg hadden ze niet alle kleuren. Daarom gingen we op woensdag nog eens alle 'hardware stores' (bouwhandels) af op zoek naar verf. Uiteindelijk vonden we alle kleuren en materialen die we nodig hadden.
Op donderdag hadden we geen les door de examens. We hadden dus veel tijd en begonnen met het afschuren van de resterende verf. Omdat we hier geen machines voor hebben moesten we dit allemaal met de hand doen. Wat een werk! We kregen gelukkig een beetje hulp van Seba. (Dan bedoel ik ook echt een beetje. Na een groot half uur hield hij het voor bekeken. 😉)

Op zaterdag begonnen we met het herschilderen van de kleine speeltuin. We kozen verschillende vrolijke kleuren en begonnen vol goede moed. Tijdens het schilderen moesten we de kinderen verschillende keren waarschuwen om niet te dicht bij de verf te komen. We hebben ook verschillende keren herhaald dat ze niet op de speeltuin mochten omdat de verf nat was. Toen we aan het opruimen waren zag ik al een kindje toch eens proberen of de verf echt wel nat was. Met als resultaat dat zijn handen vol verf gingen. Toch waren we heel tevreden van met resultaat.

Jammer genoeg was ons fijne gevoel van korte duur. Wanneer we zondag naar de speeltuin gingen kijken zagen we iets wat ons niet beviel... De verf was op verschillende plaatsen bekrast, je kon er de vingers zien instaan. Op het molentje plakte er gras in de verf op de voetsteunen, waren er krassen op de zitjes...

We hadden van de leerlingen al heel vaak de vraag gekregen of we samen met hen onze verjaardag zouden vieren. Daarom besloten we een feestje te organiseren. Er werd veel gedanst en gelachen. De leerlingen leerden ons enkele dansjes. Ik moest nogal kijken toen ik de leerlingen zag dansen, wat een moves!

We trakteerden onszelf deze week. We gingen in een plaatselijk restaurantje chipsi mayai eten. Mmm, wat smaakte dat!

Volgende week zal het weer een rustiger weekje worden. We zullen waarschijnlijk verder schilderen zodat we jullie sneller het eindresultaat kunnen tonen.

Tot de volgende!

Emma

Wist je dat...

Class 4 goede resultaten had op hun Engels examen?
De deur hier gesloten wordt maar dat ze dan de sleutel gewoon boven de deur leggen? Zelfs de leerlingen weten hem liggen.
Er elke dag een tea-break gehouden wordt? Dan krijgen de leerkrachten melkthee met brood.