Bingoweek!

Jambo!

Ondertussen zit week twee in Tanzania er ook al op. 
Deze week begon het echte werk. Het was deze week voor het eerst dat we zelf lessen gaven. We namen deze week ook al alle lessen op onze timetable over. 

Elke dag ging ik bij teacher Anne langs om te vragen welke les ik de volgende dag kon geven. Ik kreeg heel vaak het antwoord dat ik zelf kon kiezen wat ik in de les deed. (4.1. zelfstandig functioneren)
Ik koos het onderwerp 'Adjectives'. Toen ik met mijn onderwerp terugkwam in Muzungu Palace hoorde ik dat Margaux deze week hetzelfde onderwerp zou geven in class 3.
Het zou voor de leerlingen in mijn klas, class 4, dus een herhaling worden.
Nu ik mijn onderwerp wist kon het voorbereiden beginnen. Ook dit was een hele ervaring. Ik kon niet eens snel de les uitwerken op de computer en materiaal maken. Neen, we moesten alles zelf schrijven, tekenen en kleven. Dit was een hele uitdaging voor mij. Je moet op voorhand heel goed weten hoe je les er zal uitzien, want je kan niet snel even een ander idee toevoegen in het midden van je al geschreven les. (1.1. een tekst schrijven in een andere taal)

Teacher Anne vroeg deze week ook enkele keren om een teaching aid te maken. Dit wil zeggen dat je een poster maakt waarop de uitleg rond het onderwerp staat. Om deze poster leuk te maken wilde ik er graag tekeningen bijzetten. Het enige probleem is dat ik niet zo goed kan tekenen. Ik opende snel even Pinterest om enkele ideeën op te zoeken en ging aan de slag. Ik was tevreden met het resultaat en aan de reacties van de leerlingen te horen vonden ze het ook een leuke poster.

Maandag was de eerste les die ik gaf een les Engels. Ik had verwacht dat adjectives een herhaling zou zijn voor de leerlingen. Dit bleek niet te kloppen. De leerlingen hadden maar heel weinig voorkennis. Toen ik dit merkte heb ik mijn les iets anders aangepakt en meer gefocust op de theorie en minder moeilijke oefeningen gemaakt. 

We gaven ook een bewegingsles in class 1 met ballonnen. Doordat de kinderen nog maar heel weinig Engels begrijpen toonden we heel veel zelf voor en gebruikten we korte zinnetjes. (4.6. creativiteit tonen, 2.7. culturele communicatieve competentie) Ze hadden heel veel plezier met de ballonnen. Ze schrokken wel telkens toen er een ballon stuk ging. Toen ze merkten dat we niet kwaad waren en ze gewoon een nieuwe ballon kregen, gingen ze even enthousiast verder met spelen. Ook tijdens de weekends zijn ballonnen heel populair bij de kinderen. Doordat er in het weekend geen activiteiten gepland staan komen ze bij ons iets vragen om te spelen: bellenblazers, ballonnen...

Op dinsdag stond er een les vocational skills gepland in class 5. We besloten origamidiertjes te maken. We tekenden zelf de stappenplannen en verdeelden de leerlingen in groepen. Op elke tafel lagen verschillende kleuren papier en een stappenplan klaar. We merkten dat dit voor de leerlingen een heel moeilijke opdracht was. We besloten ter plaatse om in elke groep zelf mee te werken en stap voor stap het diertje te vouwen, zodat iedereen een leuk diertje had. (4.6. Creativiteit tonen)

Een groot struikelblok voor de leerlingen is dat ze niet nauwkeurig werkten en maar moeilijk het stappenplan konden volgen. Daarnaast gingen ook niet altijd even zorgzaam om met ons materiaal en de diertjes van anderen. De leerlingen konden maar moeilijk samenwerken in groepjes. Hier merkten we wel het verschil met België, waar de leerlingen heel vaak groepsopdrachten maken. (5.3. kennis hebben van de beroepsuitoefening in andere landen)

Woensdagmorgen ontmoetten we mama Mungai en haar zoon Kitova voor de eerste keer.

In de voormiddag hadden even tijd, we zijn naar Mafinga getrokken en hebben er boodschappen gedaan. We kochten vers fruit op de markt en thee en confituur in de winkel. We sloegen ook onze voorraad in ongezonde lekkernijen in. We kochten koekjes, chocolade, chips... De winkeliers in onze 'supermarkt' waren super vriendelijk. Ze vroegen onze namen, vanwaar we kwamen, waar we verbleven, hoelang we hier zouden zijn... Toen we op donderdag teruggingen om drinken te kopen werden we spontaan begroet met onze voornaam. Dit vonden we heel fijn.

Op donderdag en vrijdag stonden er maandelijkse examens op het programma voor de leerlingen. We waren hier niet van op de hoogte. We hebben onze planning aangepast. De lessen die we al hadden voorbereid hebben we verplaatst naar volgende week. (2.2. Culturele flexibiliteit, 4.4. Zich flexibel opstellen)
Ik hiep toezicht houden tijdens de examens in class 4. Tijdens het rondlopen in het examenlokaal en bij het lezen van de examens merkte ik dat er heel wat fouten in het examen stonden. De leerkrachten verbeterden dit niet. Met als gevolg dat de leerlingen verkeerde dingen invullen op hun examenblad. Zelf heb ik de leerlingen fouten laten verbeteren op hun blad. (4.3. Zelfvertrouwen hebben) Toen ze merkten dat ze bij mij de fouten mochten aangeven deden ze dat zelf ook spontaan.
Tijdens de examens hoorde ik vaak van de leerkracht dat de leerlingen niet snel klaar mochten zijn. Hij vertelde dat wanneer ze snel klaar zijn, dit zou betekenen dat ze slechte resultaten zouden hebben. In sommige klassen hangt de regel uit dat leerlingen mogen geen C of D mogen hebben.

In mijn examenlokaal ging er een blad uit waarop school/klasregels staan. Hierop staan regels zoals: leerlingen moeten Engels spreken; leerlingen moeten bidden in de ochtend, voor het eten en voor ze naar bed gaan; leerlingen mogen geen geld bij zicht hebben; leerlingen mogen niets eten naast de maaltijden die de school voor hen voorziet...
Enkele van deze regels vind ik heel gek. Er is op school een klein winkeltje waar de leerlingen snoepjes, koeken, drankjes... kunnen kopen. Hiervoor hebben ze natuurlijk geld nodig. Dit gaat in tegen verschillende regels.
Wanneer leerlingen zich niet aan de regels houden hangen hier volgens het reglement consequenties aan vast. Voor meisjes zijn dit 2 goede slagen op hun vingers, voor jongens 3 goede slagen op hun poep. Daarnaast ook keukendienst en het kuisen van klassen.
Toen ik het blad met regels las was ik echt geschrokken. Ik had al gehoord dat leerlingen gestraft kunnen worden maar ik had dit nog nooit gezien. Wel had ik al enkele keren een stok zien liggen in enkele klaslokalen. Maar om nu te lezen dat dit echt de consequenties zijn op een blad vol regels maakt het ineens heel echt.
Ikzelf zou deze straffen nooit kunnen uitvoeren en dit ook nooit wil zien gebeuren. Ik begrijp wel dat dit hier de gewoonte is en dat ik als student hier heel weinig aan kan veranderen. (2.3. Culturele veerkracht, 3.2. Een eigen mening vormen over maatschappelijke of internationale onderwerpen, 5.2. Cultuurgebondenheid van de discipline zien)

Deze week speelden we tijdens de avondactiviteit bingo. Op maandag stond class 6 op de planning. De leerlingen van de twee klassen zochten allemaal een plaatsje in het lokaal en we konden beginnen. De leerlingen waren heel enthousiast en je kon de opluchting horen als een van hun getallen werd getrokken. (3.4. Maatschappelijke betrokkenheid tonen)
Al snel deed het de ronde op school dat er in class 6 bingo werd gespeeld en kregen we de hele week verzoeken om ook in hun klas bingo te spelen. We stelden onze planning op en gingen klas per klas langs om 's avonds bingo te spelen. We merkten al snel dat dit niet overal even gemakkelijk verliep als in class 6.
Op dinsdag waren we in class 1 en 2. We stonden ervan versteld dat zij al de getallen tot 100 kennen in het Engels.
Op woensdag stond class 3 op de planning. Ook zij begonnen heel enthousiast aan het spel. Al snel merkten we dat er enkele leerlingen heel veel moeite deden om te winnen. (lees: doorstrepen van getallen die nog niet getrokken waren.) Gelukkig controleerden we de bingoblaadjes zodat de terechte winnaar een prijs kreeg. Er waren wel enkele teleurgestelde gezichtjes toen sommige leerlingen merkten dat niet iedereen een prijs kreeg.

Op zaterdagmorgen stonden we vroeg op. Teacher Ruth bracht ons naar de bushalte en toonde ons welke bus we moesten nemen naar Iringa. De bus stopte regelmatig aan een politiecontrole. Bij een van de laatste controles stonden we een langere tijd stil. Opeens zag Brenda, die aan het raam zat, een heleboel beestjes binnen kruipen. De beestjes verdwenen weer toen we terug aan het rijden waren. Wel waren we de rest van de rit niet echt meer op ons gemak. Na 2 uur konden we van de bus stappen in Iringa. Rondom ons zagen we verschillende appartementsgebouwen, hoge reclameborden, winkels... Iringa is een heel pak groter dan Mafinga.

De taxi stond ons al op te wachten en bracht ons naar Faraja. We kwamen met haar in contact door een studente van 2 jaar geleden en gaf zelf nog les op de Southern Highlands School (2.6. culturele relationele competentie). Faraja stond ons al op te wachten en nam ons mee naar haar huis. We werden er spontaan geknuffeld door haar zoontjes. Binnen stond ons een heerlijk ontbijt te wachten. Cake en verse eitjes (van haar eigen kippen). Het was echt smullen!

Na het ontbijt namen we een bajaj, dit is een kleine taxi op 3 wielen, naar Iringa Town. Onze eerste stop was Masai street. Hier zijn allemaal winkeltjes waar Masai hun zelfgemaakte spullen verkopen. Je vindt er houtsnijwerken, schalen, juwelen, kledij, schilderijen.... We ontmoetten er ook Ida en haar dochtertje Alisa, Aida werkte ook nog op de Southern Highlands school. We hadden geluk dat Faraja en Aida met ons meekwamen, op alle prijzen konden zij voor ons een korting regelen. Hier zal ik zeker nog eens terugkomen om mijn souvenirs te kopen.

Onze volgende stop was Neema Crafts. In deze winkel worden spullen verkocht die gemaakt zijn door mensen met een beperking. Dit is een non-profit organisatie en al hun inkomsten uit de winkel worden gebruikt om mensen met een beperking een vak te leren en hen te laten werken. 

Na het snuisteren in de winkel gingen we in het cafeetje boven de winkel iets drinken. Ook hier werken mensen met een beperking. We kregen een notitieblok waar we zelf onze bestelling moesten opschrijven omdat de persoon die ons bediende doof was.

Daarna gingen we nog iets eten in een plaatselijk 'restaurantje'. Ze wouden ons laten proeven van een typisch gerechtje, pork and banana. Toen we door het steegje liepen zagen we het vlees al hangen, in de vlakke zon. Het vlees smaakte zoals ribbetjes op de barbecue en de banaan was heerlijk. Het was echt een ervaring.

Na een superleuke dag namen we afscheid van Faraja en Aida. Ze nodigden ons uit om volgend weekend terug te keren! Ik kijk hier al naar uit!
De busrit huiswaarts was een hele belevenis. We stapten op een overvolle bus. Er was geen plaats meer om te zitten dus moesten we de uitklapbare zitjes nemen in het gangpad. Omdat er dan nog niet genoeg plaats was, deelden Margaux en Brenda een zitje. Een vrouw moest voor mij op een omgekeerde emmer zitten. Langzaam werd de bus een beetje minder vol. We konden alle drie eindigen op een gewone zetel.

Het was weer een week vol avontuur!

Vele groetjes!

Emma 

PS: Neem gerust ook eens een kijkje tussen de foto's.

Wist je dat...

• leerlingen gek zijn van het spel bingo?
• leerlingen ons begroeten wanneer we binnenkomen in een klas?
• leerlingen ons bedanken voor de gegeven lessen?
• kinderen hier heel graag met ballonnen spelen?